De 5 mooiste motorroutes in Europa vanuit Nederland

De Ardennen liggen op zo’n 250 kilometer van Utrecht en zijn daarmee de dichtstbijzijnde streek uit dit rijtje.

De mooiste motorroutes om te rijden in de Ardennen zijn misschien wel de Route des Sources (131 kilometer lang, van Chaudfontaine naar Verviers), en de Route des Légendes (120 kilometer lang, via Aywaille, Sprimont en Remouchamps). Het zijn beide bewegwijzerde (auto)routes, je kunt dus gewoon de bordjes volgen.

Heb je één dag de tijd, dan kies je één van de twee; voor een lang weekend kun je ze goed combineren.

Rij je richting Dinant, dan zie je de rotswand met de citadel erbovenop al van ver boven de Maas uitsteken. Verderop ligt Durbuy, een van de kleinste stadjes van België. In een lus van de Ourthe ligt het gezellige stadje La Roche-en-Ardenne. Een bezoekje aan de kasteelruïne is hier echt een must, maar het is ook een fijne plek om na een dag op de motor neer te strijken op een zonnig terrasje.

Vanaf Utrecht rijd je zo’n 320 kilometer naar Vianden, in het noorden van Luxemburg. Het land is klein genoeg om in een weekend op de motor te verkennen, want de bezienswaardigheden liggen dicht bij elkaar.

Mullerthal, in de volksmond Klein Zwitserland genoemd, ligt in het oosten van het land en staat bekend om zijn rotsformaties en beekjes. De Mullerthal Tour is een rondrit van 121 kilometer die begint en eindigt in Echternach. De route voert je via Berdorf langs de kastelen van Beaufort en Larochette. Bewegwijzerd is de tour niet, dus zet vooraf het GPX-bestand op je telefoon of navigatie.

Vianden is op zichzelf al een bezoekje waard vanwege het prachtige kasteel dat boven de stad uittorent. Daarnaast is het ook nog eens een van de startpunten van de Éislek Tour, een rondrit van 256 kilometer door het noorden van Luxemburg. Deze route maakt onderdeel uit van de Grand Tour du Luxembourg, een toeristische route voor zowel auto’s als motoren.

Onderweg kom je door het middeleeuwse plaatsje Esch-sur-Sûre, dat op een bijzondere plek in een lus van de rivier de Sûre ligt. Tijdens de route volg je vooral dalen en rivieren, dus reken op veel bochten en weinig rechte stukken.

De Eifel ligt op zo’n 230 kilometer van Utrecht, ruim twee uur rijden. Het is een groen, heuvelachtig gebied met veel hoogteverschil, en mede daardoor een van de populairste motorregio’s van Duitsland.

Een mooie route door de Eifel is de Deutsche Vulkanstraße, een rondrit van 280 kilometer door de Vulkaneifel. De naam zegt het al: je rijdt hier door een oud vulkaangebied, en dat zie je vooral aan de maren, ronde meren die zijn ontstaan in kraters van uitbarstingen van duizenden jaren geleden.

Midden in dit gebied ligt de Hohe Acht, met 747 meter de hoogste top van de Eifel; je rijdt er met de motor zo naartoe. Een paar kilometer verder ligt de Nürburgring, het racecircuit waar tot 2020 ook Formule 1-races werden gereden. Op vaste dagen kun je hier tijdens de zogenoemde Touristenfahrten zelf met je eigen motor het circuit op: rijtegoed koop je online of ter plekke, reserveren hoeft niet. Check vooraf op de site welke baan en welke dagen voor motoren gelden.

Rij je via Aken de Eifel binnen, dan ligt Monschau bijna op je route. Het stadje ligt verscholen in een nauw dal van de Rur, dicht bij de Belgische grens, met vakwerkhuizen die tegen de hellingen aan zijn gebouwd. Monschau ligt aan de rand van het Hohes Venn: rij je vanuit het stadje omhoog dit hoogveengebied in, dan is het daar merkbaar frisser dan beneden in het dal.

Vanaf Utrecht rijd je zo’n 350 kilometer naar de Moezel, een fotogenieke streek die ook bekend staat om zijn heerlijke wijnen.

De Duitse ANWB, de ADAC, heeft voor dit gebied een rondrit van 341 kilometer uitgestippeld. Die heet de Eifeltour, maar hij loopt grotendeels langs de Moezel, begint in Bitburg en komt onder andere door het leuke stadje Cochem.

Cochem is een van de bekendste plaatsen aan de Moezel, onder andere door zijn burcht die hoog boven het stadje op een heuvel staat. Ik liep zelf door de wijngaarden omhoog naar die burcht, en het uitzicht daarvandaan over de rivier en de kleurrijke huizen van Cochem vond ik het bezoek meer dan waard.

Burcht Eltz, verderop in het Elzbachdal, vind ik nog mooier. Dat kasteel lijkt zo uit een sprookjesboek te komen. En ook van binnen is het de moeite waard. Ik schreef er eerder over in mijn wijnroute langs de Moezel.

Stroomopwaarts van Cochem, richting Trier, liggen een aantal wijndorpen. Zell ligt in een van de scherpste bochten die de Moezel maakt, zodat je het dorp al van boven ziet liggen. Traben-Trarbach staat vol jugendstil villa’s, gebouwd toen de wijnhandel hier rond 1900 floreerde. En Bernkastel-Kues heeft een picture-perfect marktplein met vakwerkhuizen.

Het Sauerland ligt op ruim 300 kilometer van Utrecht, een vergelijkbare afstand als de Moezel. Het landschap bestaat vooral uit bossen met daartussen stuwmeren als de Biggesee en de Sorpesee.

Ook voor het Sauerland heeft de ADAC een rondrit uitgestippeld, dit keer van 238 kilometer; reken op zo’n vijfenhalf uur rijden zonder stops.

De route begint en eindigt in Attendorn, een stadje met een oud centrum vol vakwerkhuizen, en trekt eerst naar het noordwesten, langs de Versetalsperre en via Lüdenscheid naar Iserlohn. Daar kun je de Dechenhöhle bezoeken, een druipsteengrot die je vanuit het stadje in loopt. Vanaf het noordelijkste punt bij Hemer draait de route terug via de Sorpesee en door de dichte bossen van het Rothaargebirge, om bij de Biggesee weer in Attendorn uit te komen.

Eigenlijk alle motorroutes uit dit artikel rijd je het beste tussen april en oktober; in de wintermaanden zijn bergwegen in de Ardennen, de Eifel en het Sauerland vaker nat, glad of zelfs afgesloten.

Een geldig paspoort of ID-kaart, je rijbewijs en het kentekenbewijs van de motor horen standaard in je binnenzak. Neem ook de groene kaart mee als bewijs van je verzekering; binnen de EU is die niet overal verplicht, maar bij een aanrijding in het buitenland scheelt het een hoop gedoe.

In Duitsland gelden op veel plekken Umweltzonen, gebieden waar auto’s een milieusticker nodig hebben om naar binnen te mogen. Voor motoren geldt die eis niet. Die mogen overal de Umweltzone in, ook zonder sticker.

Voor een motorweekend net over de grens hoef je verzekeringstechnisch weinig te regelen, maar twee dingen wil je vooraf wel weten: of je gedekt bent als er iets gebeurt, en of je thuiskomt als de motor het begeeft. Je Nederlandse WA-motorverzekering geldt gewoon ook in België, Luxemburg en Duitsland, dus daarvoor hoef je niets extra’s te regelen. Bedenk wel dat WA alleen de schade van de ander dekt. Ga je onderuit op een natte bergweg, dan betaal je de reparatie van je eigen motor zelf, tenzij je een beperkt casco- of allriskdekking hebt.

Kijk voor je vertrekt ook even of je pechhulp in het buitenland dekt. Een lekke band of een kapotte accu in een dal in de Eifel los je niet zomaar zelf op, en de rekening voor een sleepwagen naar Nederland is hoog.

Liever een stukje wandelen dan rijden? Rij je vanaf de Moezel nog een paar uur door naar het zuiden, dan kom je bij de glooiende bergtoppen en gletsjermeren van de Vogezen. Ook het Zwarte Woud, verderop in Zuid-Duitsland, is populair bij wie van bochten en bergen houdt. Voor een actieve stop in dezelfde hoek is de Schwäbische Alb de moeite waard; je kunt hier wandelen, klimmen en grotten bezoeken. Wil je onderweg ook een stad meepikken, dan geven onze artikelen over de leukste steden in Duitsland en de leukste Belgische steden genoeg inspiratie.

De Ardennen en de Eifel liggen het dichtstbij, respectievelijk zo’n 250 en 230 kilometer van Utrecht, en zijn daarmee het best te doen in één dag. Voor Luxemburg, de Moezel en het Sauerland kun je beter een lang weekend uittrekken.

Nee. Een Nederlands rijbewijs is geldig in België, Luxemburg en Duitsland; voor deze routes heb je niets extra’s nodig.

Voor motoren niet. Anders dan in bijvoorbeeld Oostenrijk of Zwitserland ken je in deze drie landen geen algemene vignetplicht of tolheffing op de gewone wegen.

Ja, al is het verschil kleiner geworden. Reken op meerdere tientallen centen per liter minder dan in Nederland, ook al schommelen de exacte prijzen per week.

Elke route heeft rustigere en pittigere stukken door elkaar, dus geen van de vijf regio’s is per definitie makkelijk of moeilijk. Heb je nog weinig bochtenervaring, kies dan een van de kortere rondritten, zoals de Route des Légendes (120 kilometer) of de Mullerthal Tour (121 kilometer), en plan ruim de tijd. Let ook op de weekendafsluitingen voor motoren bij Simmerath en Rönkhausen; die zijn er juist omdat op die stukken veel ongelukken gebeuren.