Hiken in Torres del Paine, Chili: tips voor de beroemde W-trek en O-trek

De W-trek en O-trek doorkruisen Nationaal Park Torres del Paine, in de regio Magallanes, in het uiterste zuiden van Chili. Het gebied is een afwisseling van granieten bergtoppen, gletsjers, turquoise meren en open vlaktes waar guanaco’s grazen. De beroemdste plek is de Mirador Base Torres, het uitzichtpunt aan de voet van de drie ’torens’. Aan de westkant ligt de Grey-gletsjer, een uitloper van het Zuid-Patagonische ijsveld.

Het park is berucht om zijn wind, die ook midden in de zomer stevig tekeer kan gaan. Juist dat maakt het landschap zo rauw: er groeit weinig hoge begroeiing, dus je hebt bijna overal vrij zicht op de bergen. Een trekking in dit gebied is mede daarom zo uniek.

Door het park lopen twee bekende meerdaagse routes, de W-trek en de O-trek, die langs de belangrijkste hoogtepunten voeren. Wie minder tijd heeft, kan het park ook als dagtocht bezoeken, bijvoorbeeld met een klim naar de Torres of een dagwandeling vanaf het bezoekerscentrum. Zelf liep ik de O-trek waarmee je het grootste deel van het park verkent.

Je kunt dus twee meerdaagse hikes lopen door Torres del Paine. Belangrijk om te weten: de O-trek bevat ook de hele W-trek. Het is dus geen keuze tussen twee compleet verschillende routes, maar een keuze tussen een basisroute (het W-circuit) en een uitgebreide route (het O-circuit). De namen staan voor de vorm die je goed op onderstaande kaart kunt zien. De O-trek is een rondje, terwijl je bij de W-trek van een beginpunt naar een ander eindpunt loopt en van daar met boot en bus terugkeert.

Hieronder zet ik de verschillen op een rij:

Je loopt in Torres del Paine niet op grote hoogte. Het startpunt ligt vrijwel op zeeniveau, het uitzichtpunt bij de Torres op ongeveer 900 meter en de John Gardner Pass, het hoogste punt van de O-trek, op zo’n 1.200 meter. Hoogteziekte speelt hier dus geen rol. Wat de trekking zwaar maakt, is de combinatie van lange dagen, veel korte klimmen en dalingen en vooral het weer. Wind en regen kunnen een op papier gewone etappe ineens uitputtend maken, en dat is precies waar de meeste mensen zich op verkijken.

De W-trek is goed te doen als je fit bent en gewend bent om een dag lang te wandelen, ook zonder dat je ooit een meerdaagse trekking hebt gelopen. De etappes zijn 11 tot 18 kilometer, je slaapt elke avond bij een refugio met eten en een dak boven je hoofd, en je kunt onderweg altijd terug of de boot pakken als het tegenzit.

De O-trek is een ander verhaal. Deze trail is twee keer zo lang, het noordelijke deel is afgelegen en je kunt er niet zomaar uit. Kies daarom alleen voor deze route als je ervaring hebt met meerdaagse trekkingen en weet wat je niveaus is en op je lichaam kunt vertrouwen.

Wat in beide gevallen het meeste scheelt, is je rugzak. Slaap je in de refugio’s en boek je maaltijden bij, dan loop je met tien kilo minder dan iemand die zijn eigen tent, slaapzak en eten draagt. Dat verschil merk je elke klim.

De W-trek is dus korter en minder zwaar, wat voor veel mensen de reden is om daarvoor te kiezen. Heb je niet zoveel tijd, of een mindere conditie, dan is dit de logische optie. Zijn tijd en conditie geen obstakel en wil je graag meer van het park zien, dan raad ik echt de O-trek aan. Wij hebben daar geen moment spijt van gehad. Het O-gedeelte vonden wij persoonlijk mooier dan het W-gedeelte, en het is er een stuk rustiger en ongerepter. Dit maakt de ervaring net wat specialer dan wanneer je je tot het meer toeristische W-circuit beperkt.

Heb je erg weinig tijd, dan kun je Mirador Torres ook in één dag bezoeken. Reken wel op een flinke klim en afdaling, en vertrek op tijd: het pad naar de Torres gaat in de zomer om 16:00 uur dicht, in de winter nog eerder. Wat ik zelf aanraadt in dit geval, is om de eerste dag naar de campsite aan de voet van de Torres te lopen en daar te overnachten. De volgende ochtend maak je dan de klim naar boven. Bij zonsopgang kleuren de pieken vaak extra mooi.

Het plaatsje Puerto Natales is de uitvalsbasis voor Nationaal Park Torres del Paine. Je komt er met een binnenlandse vlucht of met de bus vanaf Punta Arenas (boek je bustickets online). Vanuit Puerto Natales stap je op de bus naar het park, die je in ongeveer twee uur naar de halte Laguna Amarga brengt. De bus vertrekt op vijf tijdstippen per dag; de eerste gaat om 06:45 uur en de volgende al om 07:00 uur, dus die eerste missen is geen ramp.

Vanaf Laguna Amarga neem je een andere bus die je verder het park in brengt, naar het bezoekerscentrum. Dit stuk kun je ook lopen, maar dat raden we niet aan. Heb je een huurauto, dan rijd je vanuit Puerto Natales rechtstreeks naar de parkeerplaats bij het bezoekerscentrum.

Puerto Natales is een klein stadje aan de Última Esperanza-fjord, zo’n 3 uur en een kwartier met de bus vanaf Punta Arenas. Bus Sur rijdt in het hoogseizoen elf keer per dag. In de zomer kun je ook rechtstreeks vliegen vanuit Santiago naar het vliegveld van Puerto Natales, tien minuten buiten het centrum.

Bijna iedereen die de W-trek of O-trek loopt, slaapt hier de nacht ervoor en de nacht erna. Handig, want je kunt in het stadje een tent, slaapzak of mat huren bij verhuurwinkels als Rental Natales, en in de supermarkten sla je eten in voor onderweg. De bussen naar het park vertrekken ’s ochtends vroeg vanaf de busterminal.

De W-trek kun je in beide richtingen lopen, van oost naar west of andersom. De meeste wandelaars kiezen voor oost naar west: beginnen bij Hotel Las Torres (naast het bezoekerscentrum) en eindigen bij Refugio Paine Grande. Je start dan met de klim naar de Torres del Paine en eindigt bij Refugio Grey, met uitzicht op de imposante Grey-gletsjer. Vanaf hier ga je met de boot en daarna de bus terug naar het beginpunt.

Andersom kan ook: je reist eerst met bus en boot naar Refugio Grey en hiked van daar terug naar Hotel Las Torres. Het voordeel is dat je de Torres dan bij zonsopgang kunt zien. Of, als je pech hebt zoals wij, half verscholen tussen de wolken. Iets dat natuurlijk altijd kan gebeuren, het weer kun je niet beïnvloeden!

Het meest gebruikelijk is om de W-trek in vijf dagen en vier nachten te lopen. Begin je bij Refugio Grey, dan is dit een logische planning:

De O-trek begint en eindigt bij het bezoekerscentrum, vlak bij Hotel Las Torres. Je mag de route alleen tegen de klok in lopen: de eerste dag loop je naar Refugio Serón, de tweede dag naar Dickson, en zo verder.

Afhankelijk van hoeveel je per dag wilt lopen (en welke refugio’s nog plek hebben) kun je bepaalde refugio’s overslaan. Wij moesten Serón noodgedwongen overslaan, omdat die al volgeboekt was, en liepen de eerste dag daardoor meteen 32 kilometer. Dat raad ik niet aan, dus boek je accommodaties op tijd!

Een logische dagplanning voor de O-trek ziet er zo uit:

De zwaarste dag van de O-trek is de oversteek van de John Gardner Pass, tussen Camp Los Perros en Refugio Grey. Je klimt naar ongeveer 1.200 meter, het hoogste punt van de hele route, en daalt daarna steil af naar de Grey-gletsjer. Reken op 8 tot 9 uur voor zo’n 15 kilometer. Boven op de pas is geen enkele beschutting en kunnen windstoten oplopen tot boven de 100 kilometer per uur. De afdaling is technisch en bij regen glad, met ladders en hangbruggen onderweg.

Ga vroeg op pad, de meeste wandelaars vertrekken tussen 6 en 7 uur ’s ochtends. De rangers bij Los Perros houden bij wie er vertrekt en kunnen je bij slecht weer laten wachten of terugsturen. Check daarom de avond ervoor bij de ranger wat het weer gaat doen. Van april t/m september is de pas dicht vanwege sneeuw en lawinegevaar.

Vanaf Paine Grande kun je in één dag naar Chileno lopen als je Mirador Británico overslaat. Wij deden dit zelf ook en dat was zo’n 26 kilometer. Ik raad dit vooral aan als je minder tijd hebt of als de refugio’s tussen Paine Grande en Chileno al volgeboekt zijn. Is dit niet het geval, dan zou ik zeker de 8-daagse routeplanning volgen. Dit geeft je meer rust en tijd om van het landschap te genieten.

Zoals gezegd sloegen wij noodgedwongen ook Serón over en liepen we op de eerste dag rechtstreeks naar Dickson. Dat was een erg lange wandeling van zo’n 32 kilometer, dus doe dit alleen als Refugio Serón echt vol zit en je voldoende wandelervaring en conditie hebt om deze afstand te kunnen lopen.

De accommodaties in Nationaal Park Torres del Paine bestaan uit berghutten (refugio’s) en campsites. Ze worden beheerd door twee bedrijven: Las Torres beheert vooral de accommodaties op de W-trek, Vertice de meeste accommodaties op het O-circuit. Je boekt via de twee websites apart, wat onhandig is omdat je dus niet alles in één keer kunt boeken. Zet twee tabbladen open, zodat je de data goed op elkaar kunt afstemmen of hou een lijstje bij in Excel.

Bij elke campsite kun je een vooraf opgezette tent huren, eventueel inclusief mat en slaapzak, of je neemt zelf een tent mee. Bij elke refugio kun je een of meer maaltijden bijboeken; er kan zelfs een lunchpakket voor je klaargemaakt worden. Je kunt de hele hike dus volledig verzorgd doen, of alles om te slapen en te eten zelf meenemen.

Wat voor jou de beste keuze is, hangt af van je voorkeur, maar zeker ook van je budget. Door de populariteit van het gebied zijn alle prijzen er hoog. Zelf een tent, slaapspullen en eten meenemen is verreweg de goedkoopste manier om Torres del Paine te bezoeken, maar vergt uiteraard wel meer inspanning. Wij hadden zelf geen eigen tent mee, maar wel een slaapzak en eigen eten, en dat viel nog steeds relatief goedkoop uit.

De faciliteiten bij de accommodaties verschillen per plek. Bij de meeste kun je warm douchen en een maaltijd bestellen. Waar dat niet kan, is er altijd een klein winkeltje met snacks en ingrediënten om zelf een simpele maaltijd te maken, zoals instant noodles, linzen en pasta. Heb je een beperkt budget, maar wil je liever niet al je eten meesjouwen, dan kun je bij deze winkeltjes prima uit de voeten.

Zowel de W-trek als de O-trek kun je zelfstandig of georganiseerd lopen. De route is duidelijk aangegeven en verdwalen is praktisch onmogelijk, dus zelfstandig lopen is goed te doen. Veel mensen kiezen daar dan ook voor. Ga je zelfstandig, dan regel je alles zelf, inclusief je slaapplaatsen. Dit was ook onze keuze, wat ik persoonlijk veel fijner vind. Het is een goedkopere en vrijere manier om het gebied te verkennen.

Het voordeel van boeken via een reisorganisatie is dat alles voor je geregeld wordt, inclusief de accommodaties, maaltijden, transfers en permit. Je hoeft de puzzel dus niet meer zelf te leggen en bent verzekerd van beschikbaarheid van de refugio’s. Voor een georganiseerde trekking zijn verschillende opties:

Omdat beschikbaarheid van refugio’s beperkt is dien je tijdig te boeken (het liefst minimaal 4 maanden van tevoren). Online zijn er talloze aanbieders. Wil je jouw trekking via een Nederlandse reisorganisatie boeken, dan is Bookatrekking een aanrader. Je kunt daar zowel de W-trek als het O-circuit boeken, zelfstandig of met gids. De tarieven zijn inclusief accommodaties, maaltijden, transfers en permit.

Is de W-trek onderdeel van een complete rondreis door Chili en/of Argentinië en wil je hulp bij het organiseren van je rondreis? Dan is Riksja Travel een aanrader. Zij bieden de W-trek als bouwsteen in een rondreis door Chili aan, eventueel uit te breiden met de O-trek. Liever geen lange trekking lopen? Dan kun je ook de bouwsteen voor Torres del Paine in je reisroute opnemen.

Prijzen zijn sterk aan verandering onderhevig en variëren per seizoen. Om je toch een indicatie te geven heb ik de globale kosten per volwassene in 2026 op een rij gezet:

Of je nu zelfstandig gaat of met een reisorganisatie: voor iedereen die de W-trek of O-trek loopt, is het belangrijk om de accommodaties op tijd te boeken. Torres del Paine is populair en sommige overnachtingsplekken zitten al maanden van tevoren vol. Probeer dus minstens vier maanden van tevoren te boeken, en het liefst eerder. Loop je met een eigen tent, dan is er op de O-trek ook zonder reservering ter plekke vaak nog wel wat te regelen, maar dat is op eigen risico.

Het wandelseizoen in Torres del Paine loopt van november t/m april. In die maanden zijn de meeste routes toegankelijk en zijn de refugio’s en campsites open. Na april wordt het erg koud en gaat een groot deel van de wandelroutes dicht.

Het weer is het meest stabiel van december t/m maart, maar reken dan ook op regen en wind. Patagonië staat bekend om zijn wind, en op de open stukken langs de meren merk je dat het meest. Een goede wind- en waterdichte jas is dan ook een must voor deze regio!

Eind december t/m februari is de drukste en duurste periode, en dan zitten de refugio’s snel vol. Vanaf half maart wordt het rustiger en zijn de herfstkleuren een extra bonus. Houd er wel rekening mee dat de dagen dan korter worden en de temperatuur daalt.

De W-trek kun je in principe het hele jaar lopen, maar van mei t/m begin september geldt een winterregime: je mag dan niet alleen het park in en een erkende gids is verplicht. De O-trek is korter open. Het parkbeheer bepaalt per seizoen wanneer de noordelijke lus opengaat, meestal begin november, en die sluit eind maart of begin april. Check de exacte data op de sites van Las Torres en Vertice voordat je boekt, want ze verschillen per jaar en per accommodatie.

Het weer in Patagonië kan erg wisselvallig zijn. Zorg daarom dat je goed voorbereid aan je trekking begint. In Zuid-Patagonië waait het bijna altijd, en een goede water- en winddichte jas is daardoor een must-have. Zo’n jas houd je ’s zomers al snel warm genoeg met eventueel een goede fleece eronder. Een donsjas eronder biedt op koude dagen extra warmte, maar is ’s zomers vaak niet eens nodig, zolang je de wind maar buiten houdt.

Goede, waterdichte wandelschoenen zijn net zo belangrijk, met name het grip van de zool. Ook goede wandelsokken voorkomen blaren; zelf geef ik de voorkeur aan merinowol. Neem verder voldoende laagjes mee, het liefst ademende en sneldrogende kleding zoals merinowol of bamboe, en zorg voor een droog en warm setje voor ’s avonds.

Reis je na de trekking verder door dit prachtige deel van Chili en Argentinië? Lees dan meer van onze tips voor Patagonië. Reis je verder door Chili? Dan raden we ook zeker de Atacama woestijn aan of maak een expeditie cruise naar Vuurland. En combineer je Chili met Argentinië lees dan onze tips voor Ushuaia en Bariloche.