Reizen naar Patagonië

Patagonië is een uitgestrekt en ruig gebied in het zuiden van Zuid-Amerika, verspreid over zowel Argentinië als Chili. Het ligt relatief dicht bij Antarctica, en het Andesgebergte loopt als een ruggengraat dwars door de regio. Deze bergketen vormt ook de natuurlijke grens tussen de twee landen.

Ushuaia is de zuidelijkste stad van Patagonië en ligt strategisch aan het Beaglekanaal, dat de grens vormt met Chili en de toegangspoort is naar Antarctica. Het wordt daarom ook wel het einde van de wereld genoemd. Dankzij deze ligging is Ushuaia de uitvalsbasis voor expeditiecruises naar Antarctica en naar Kaap Hoorn in Vuurland, het zuidelijkste punt van het Zuid-Amerikaanse continent.

Patagonië staat bekend om zijn spectaculaire berglandschappen, maar wat veel mensen niet weten: het Andesgebergte beslaat slechts zo’n 20% van Argentijns Patagonië. De overige 80% bestaat uit uitgestrekte, droge steppe en woestijnvlaktes. De overgang tussen woestijn en bergen zie je goed bij El Calafate, waar kale vlaktes ineens plaatsmaken voor besneeuwde pieken en gletsjers.

Het reisseizoen voor Patagonië loopt van november t/m maart, met december t/m februari als hoogseizoen. De temperaturen liggen dan wat hoger, de dagen zijn lang en alles is open, maar het is ook de drukste en duurste periode. Boek je accommodaties en trekkings dus ruim van tevoren.

November en maart zijn de rustigste maanden van het seizoen: het is iets kouder, maar het waait meestal minder hard en je hebt veel meer ruimte op de paden. Vanaf eind maart doet de herfst zijn intrede, met prachtige kleuren. Wat ons betreft is dat echt een aanrader. In april valt het snel stil en van mei t/m september ligt het grootste deel van Patagonië er winters bij: veel refugios, bussen en wandelroutes zijn dan dicht, deze gaan in de loop van oktober vaak weer open.

Hou er het hele seizoen rekening mee dat het in Patagonië altijd waait en dat vier seizoenen op één dag hier geen cliché is. Annemarie reisde er in maart en had schitterend, droog en zonnig weer, terwijl het die zomer juist veel regende. Je weet het dus nooit helemaal zeker.

Lees ook de beste reistijd voor Argentinië.

Ja, Patagonië is heel veilig om doorheen te reizen. Mensen zijn vriendelijk en behulpzaam en er is relatief weinig criminaliteit. Zelf heb ik als vrouw alleen twee maanden door Patagonië gereisd en veel solo hikes gemaakt. Ook heb ik in mijn eentje een auto gehuurd bij Bariloche en een solo roadtrip gemaakt van een week. Ik heb me er altijd heel veilig gevoeld. Laat echter geen spullen achter in je huurauto, er komt wel auto-inbraak voor.

Hou er rekening mee dat er buiten de bewoonde gebieden geen mobiel bereik is. Plan je reizen dus goed, download kaarten voor offline gebruik en zorg dat je een reservewiel in je auto hebt. Veel wegen zijn namelijk onverhard.

Lees ook mijn tips over veiligheid in Argentinië.

Voor een rondreis door Patagonië heb je idealiter drie weken nodig, zeker als je veel wilt hiken of een meerdaagse trekking zoals de W-trek wilt lopen. In deze tijd kun je zowel Argentijns als Chileens Patagonië ontdekken en de reisafstanden rustig overbruggen. Heb je minder tijd, dan kun je in twee weken alsnog veel highlights zien, zoals El Calafate, El Chaltén en Ushuaia. Wil je echter uitgebreid de natuur in of een roadtrip maken, trek dan voldoende dagen voor je rondreis uit, want Patagonië is enorm uitgestrekt en de afstanden zijn groot.

Je kunt zo vaak de grens over als je wilt. Je krijgt bij elke binnenkomst opnieuw een gratis toeristenvisum voor 90 dagen, in beide landen. Veel reizigers zigzaggen daardoor heen en weer tussen Chili en Argentinië. De bussen regelen de grensovergang onderweg: je stapt uit, laat je paspoort aan beide kanten stempelen en rijdt door. Reken op maximaal een uur extra reistijd.

Let op twee dingen. Chili is streng op verse producten: fruit, groente, vlees, zuivel, noten en honing mogen niet mee, en daar wordt echt op gecontroleerd. Eet je restjes dus op voor de grens. En rijd je in een huurauto, dan heb je een speciaal document nodig om de grens over te mogen. Dat regel je vooraf bij de verhuurder en het kost extra. Check dit dus voor je een auto huurt!

In Argentinië betaal je met Argentijnse pesos en in Chili met Chileense pesos. In de parken moet je vaak nog contant betalen, dus zorg dat je altijd voldoende cash op zak hebt.

De voertaal in Patagonië is Spaans en op veel plekken wordt Engels ook niet of nauwelijks gesproken. Het kan dus handig zijn om voor je vertrek wat te oefenen op DuoLingo, zodat je je hier een beetje kunt redden. Anders kom je met Google Translate ook al een heel eind. Lees ook onze tips voor snel Spaans leren.

Sinds 2024 betaal je entreegeld voor de nationale parken in Argentinië. Dit maakt reizen, vooral in Patagonië, duurder dan voorheen. Als je verschillende nationale parken bezoekt kunnen de kosten flink oplopen. De kosten variëren van €15 tot €35 per park/ per dag. Een jaarpas voor alle parken samen kostte begin 2025 omgerekend zo’n €169,-. Houd hier dus rekening mee in je budget.

Je kunt tickets ter plaatse kopen of online bestellen via de officiële website van de overheid.

Er zijn verschillende type entree tickets:

Een jaarpas kost 225.000 ARS en is een goede deal als je een rondreis maakt langs o.a. Ushuaia, El Calafate, El Chaltén, Bariloche en Iguazú.

De tarieven verschillen per park, bekijk hier alle tarieven. Als je meerdere dagen gaat hiken, kan een Flexipass voordeliger zijn, bijvoorbeeld in Los Glaciares National Park. Hiermee kun je zowel de Perito Moreno-gletsjer bezoeken als het park bij El Chaltén. Ook in Nahuel Huapi National Park (Bariloche) is een Flexipass handig als je langer in de natuur wilt verblijven.

Bespaartip: bij veel parken kun je voor 7.00 uur ’s ochtends gratis naar binnen.

Wil jij jouw tickets online bestellen via de website van de overheid, dan moet je een documentnummer (DNI) invullen bij je creditcardgegevens. Omdat een Nederlands paspoortnummer letters bevat, loop je hier mogelijk op vast. Vul hier een random 8-cijferig nummer in. Dit werkte bij mij zonder problemen.

Alleen in de dorpen en steden heb je bereik. In hotels en cafés is bijna altijd wifi, al is die in afgelegen gebieden vaak traag. Ook heb je daar over het algemeen prima mobiel bereik. Je kunt hiervoor eenvoudig een eSIM aanschaffen voor zowel Chili als Argentinië. Handig als je door beide landen reist.

Buiten de bewoonde gebieden is er geen bereik, welke provider je ook kiest. In de nationale parken en op meerdaagse trekkingen ben je dus offline, en in de refugio’s is de wifi vaak betaald en nauwelijks bruikbaar. Download daarom vooraf je kaarten in Google Maps of Maps.me en je wandelroutes in een app als AllTrails, en spreek met je thuisfront af dat je een paar dagen niets van je laat horen.

Je ziet verrassend veel dieren in Patagonië, en vaak gewoon vanaf de weg of het wandelpad. Guanaco’s, de wilde familie van de lama, lopen overal in kuddes, zeker in Torres del Paine zie je ze veel. Verder is de kans groot op een Andescondor die hoog boven de bergen cirkelt, op nandoes (de Zuid-Amerikaanse struisvogel) in de open pampa en op vossen die brutaal langs de campings lopen. De poema leeft er ook, vooral in en rond Torres del Paine, maar die krijg je zelden te zien en hij is niet gevaarlijk voor wandelaars.

Aan de kust wordt het nog leuker: bij Punta Arenas en Ushuaia zwemmen Magelhaenpinguïns, zeeleeuwen, zeeolifanten en walvissen. En bij Península Valdés (Puerto Madryn) in Argentinië komen van juni t/m december walvissen vlak bij de kust. Van februari t/m april jagen daar bovendien orka’s op jonge zeeleeuwen.