De 10 meest gestelde vragen over Tibet


Van vele citytrips tot wereldreis. Van hiken in de bergen tot bijzondere roadtrips. En van leven als digital nomad tot speuren naar weekendjes weg. We reizen veel. Heel veel. Logisch dus dat we heel veel vragen krijgen. Van vrienden, familie én natuurlijk van onze lezers. En die vragen beantwoorden we graag hier op ikwilmeerreizen.nl. Vandaag beantwoorden we de 10 meest gestelde vragen over Tibet.

Tibetaanse-bevolking-Lhasa

1. Is Tibet zelfstandig of hoort het bij China?

Tot 1950 was Tibet officieel onafhankelijk. De Chinese schoolboeken vertellen misschien iets anders, maar het officiële verdrag is pas in 1950 getekend. Nog steeds staat het ter discussie of Tibet officieel onderdeel van China is, maar de invloed van China is zeker duidelijk terug te merken tijdens je reis. Bijvoorbeeld de Chinese militairen die je overal tegenkomt. Maar de aanwezigheid van Chinezen is ook zichtbaar in de goede infrastructuur van het land. Zo is de friendship highway een hele mooie en goed aangelegde weg waar het toerisme in Tibet enorm van profiteert.

Tibet-pas-locals

2. Is het beter om georganiseerd naar Tibet te reizen of kan het gemakkelijk zelf?

Laten we maar met de deur in huis vallen: je mag niet eens alleen door Tibet reizen. Het is verboden om zonder begeleiding door het land te reizen. Je moet je reis dus altijd bij een organisatie boeken. Je reist bovendien ook altijd met een tour guide. Het is dus ook niet toegestaan om alles vooraf te boeken en dan zelf van A naar B te reizen, dit kan alleen onder begeleiding van een chauffeur en tour guide. Er zijn verschillende reisorganisaties die reizen naar Tibet aanbieden. Het is vooral heel belangrijk dat je de actuele reisvoorwaarden voor Tibet in de gaten houdt. Zo reisde ik in augustus 2013 naar Tibet en moest ik met een groep van minimaal 5 personen reizen. In 2012 was de regel nog dat de groep uit minimaal 5 personen met dezelfde nationaliteit moest bestaan. Anno 2017 is het wel mogelijk om ‘inidividuele reizen’ naar Tibet te maken. Yes, ook Tibet ontwikkelt zich. Heel individueel is het dus niet, want een tour guide en chauffeur zijn nog steeds verplicht.

tibet-groepsreizen

3. Heb je echt last van hoogteziektes in Tibet?

De hoofdstad Lhasa ligt op 3.652 meter hoogte en dat voel je. De meeste mensen komen Tibet binnen via de hoofdstad. Wanneer je vliegt vanuit China, zoals ik gedaan heb, dan is het wel even slikken wanneer je aankomt. Het voelde alsof ik ‘high’ over de luchthaven rond zwalkte. Water drinken, rustig acclimatiseren en niet te veel doen bij aankomst zijn echt aan te raden. Eigenlijk gelden deze regels tijdens je hele reis door Tibet. Sommige mensen reizen per trein vanuit China naar Tibet. Op die manier wen je geleidelijk aan het hoogteverschil en heb je er minder last van. Wanneer je Lhasa verlaat via de friendship highway gaan de hoogtes tot bijna 5.400 meter bij Mount Everest Basecamp. Tijdens je rondreis door Tibet blijft het dus altijd oppassen met hoogteziektes. Je kunt eventueel bij je huisarts of de GGD voor vertrek om hoogteziektetabletten vragen, die je kunt slikken als je last hebt van de symptomen van hoogteziekte.

tibet-vanuit-de-lucht

4. Hoe vraag ik mijn visum aan voor Tibet?

Een visum voor Tibet houdt in: een visum voor China en een permit voor Tibet aanvragen. Wanneer je ‘gewoon’ vanuit Nederland naar Tibet reist en je alles bij een Nederlandse reisorganisatie geboekt hebt, is het visum proces relatief makkelijk. Via de reisorganisatie kun je vaak een visum voor China regelen en het permit voor Tibet wordt eigenlijk altijd al door de reisorganisatie verzorgd. Zelf heb ik het visum voor China vanuit het buitenland aangevraagd (Indonesië) en dit is absoluut niet aan te raden. Je moet extra veel documenten aanleveren voor je visumaanvraag voor China wanneer je deze niet vanuit je thuisland aanvraagt. Een spontane reis naar China/Tibet is dus ook zeker niet aan te raden.

geloof-tibet

5. Wat is de beste reisroute en reisperiode voor Tibet?

We schreven al eens over de reisroute door Tibet die wij genomen hebben. Zoals gezegd, mijn reis door Tibet vond plaats in augustus 2013. Er waren toen al niet veel mogelijkheden qua routes, maar wat nog wel kon was van Lhasa helemaal over land naar Kathmandu, Nepal. Sinds de heftige aardbevingen in Nepal in 2015 is het niet meer mogelijk om over land van Tibet naar Nepal te reizen. Dat betekent dat je in Lhasa begint aan de friendship highway en die via Gyantse, Sakya, Rombuk, Everest Base Camp, Shigatse weer terug naar Lhasa kunt nemen. Meer mogelijkheden zijn er niet op dit moment.

Over het algemeen zijn de maanden mei tot oktober de beste maanden om Tibet te bezoeken. Juli en Augustus zijn de drukst bezochte maanden. September en oktober zijn wellicht de beste reismaanden gezien het dan rustiger is, over het algemeen helder weer en heerlijk om te wandelen.

Uitzicht-tibet

6. Waarom is het zo lastig om naar Tibet te reizen en is het wel veilig?

Dit is een tricky vraag omdat we het antwoord heel goed weten, maar eigenlijk niet hardop mogen zeggen. Waar het in het kort op neer komt is dat China niet wil dat de Tibetanen vrij zijn om te gaan en staan waar ze willen. Vul zelf maar even in wat daar de achterliggende gedachte voor is… Om die reden is Tibet heel goed beveiligd. Je ziet overal Chinese militairen en Tibetanen worden continu gecontroleerd of ze wel op de plek zijn waar ze mogen zijn. Het is bijvoorbeeld voor Tibetanen helemaal niet zo vanzelfsprekend om een paspoort te hebben en door hun ‘eigen land China’ te reizen. Dit alles maakt het voor toeristen ook een flinke uitdaging om het land in en uit te reizen, maar ook door het land te reizen. Voor ons als toerist is Tibet echter wel veilig. Er zijn strikte regels waar je je aan moet houden. Zoals geen foto’s van militairen of overheidsgebouwen nemen. Wanneer je je ‘gewoon’ aan de regels houdt ondervind je geen problemen tijdens je reis door Tibet.

Portala Paleis tibetTibet-landschappen

7. Klopt het dat je geen reisboeken mee mag nemen naar Tibet?

Dit is precies zo’n regel waar je je als toerist aan moet houden. Of nou ja, geen reisboeken… het gaat erom dat je geen boeken meeneemt waar een verwijzing naar de Dalai Lama in staat. In de meeste reisboeken staat wel een verwijzing, dus daarom is het uitgesloten dat je een reisgids het land mee in of uit mag nemen. Zodra de bagage scan laat zien dat je een boek in je koffer of tas hebt, moet je aantonen dat het een boek is waar de Dalai Lama niet in vermeld wordt. Staat hij er wel in vermeld, dan wordt het boek je afgenomen. Ik spreek uit ervaring… Tekenen van loyaliteit aan de Dalai Lama zijn niet toegestaan. Zo mogen tour guides de Dalai Lama ook absoluut niet noemen richting de toeristen.

Tibet-Sera-Klooster-MonnikenTibet-Yamdrok

8. Wat kan ik verwachten van de Tibetaanse keuken?

De Tibetaanse keuken valt in het niet bij de overheerlijke Chinese keuken. Landbouw is zeer eenzijdig in Tibet en daardoor zit er weinig variatie in de traditionele keuken. Het belangrijkste gewas in Tibet is gerst. Daar wordt dan ook Tsampa deeg van gemaakt wat eigenlijk de basis is voor de meeste Tibetaanse gerechten. Denk aan Tsampa in de vorm van pasta, ravioli of meelballetjes (momo’s). Daarnaast is de jak belangrijk voor de Tibetaanse keuken. Vooral jakboter, jakkaas en jakvlees vind je overal terug in de restaurants. Ontzettend populair en persoonlijk favoriet zijn momo’s. Momo’s zijn meelballetjes (van tsampa deeg) gevuld met groenten en gehakt, je ziet het ook veel in Nepal. Het populairste drankje in Tibet is boterthee wat eigenlijk de hele dag door gedronken wordt.

Tibet-nomaden-yaks

9. Wat mag ik van accommodaties in Tibet verwachten?

Accommodaties in Tibet zijn nou niet bepaald van hoogstaande kwaliteit. In Lhasa heb je nog enigszins keuze, maar hoe verder je het land in trekt hoe minder comfortabel je overnachtingsplek is. Vooral in Rombuk, waarvandaan je naar het Mount Everest Basecamp gaat de volgende dag, is geen overnachtingskeuze en heb je als enige optie een supereenvoudig guest house. De badkamers zijn gedeeld op de gang, koud douchewater en het toilet is een gat in de grond. Hardcore dus! Op alle andere locaties hadden we wel een toilet en (warme) douche op de kamer, maar was de inrichting zeer eenvoudig en ontbrak alle comfort. Wat overigens ook goed is om te weten: sanitaire voorzieningen langs de kant van de weg zijn echt de ergste die ik ooit gezien heb. Toiletten bestaan uit betonnen huisjes waar je gehurkt boven een gat zit (en iedereen je kan zien omdat de tussenmuren maar een halve meter hoog zijn). Je ziet een berg met ontlasting onder je liggen en de geur… Volgens mij hoef ik daar niet eens over te beginnen. Lekker wildplassen dus!

Tibet-toilet-voorzieningen

10. Als het zo lastig is om naar Tibet te reizen, waarom zou ik gaan?

Ken je de spreuk: “Travel leaves you speechless, then turns you into a storyteller”? Dat is precies wat Tibet met je doet. Aan de ene kant sta je met je mond wijd open, omdat je gewoon niet kan geloven dat bepaalde dingen zo zijn of gebeuren. Tegelijkertijd krijg je zo ontzettend veel bewondering voor Tibetanen en wat ze moeten doorstaan. De locals zijn intrigerend, de groeven in hun gezichten zijn diep en tekenen zichtbaar. De landschappen zijn adembenemend. Echt waar. Na elke bocht valt je mond weer open van verbazing. Fantastisch mooie groene weides, bergen met ijs, robuuste hoogvlaktes, superblauwe meren en rivieren. Het houdt niet op. Absolute highlights van je reis zijn: het sprookjesachtige Lhasa, het zien van het dak van de wereld: Mount Everest, de robuuste landschappen en de fantastisch mooie mensen. Nu hebben we alleen nog een vraag voor jou; “wanneer ga jij naar Tibet?”.

Tibetaanse bevolking

“Visit Tibet and tell others about it” – Dalai Lama

tibet-meren

5 Comments

Add yours
  1. Steden bekijken

    Mooi en interessant artikel, en de foto’s brengen een hoop herinneringen terug naar mijn eigen Tibet-reis in 2010. Bedankt!
    Groetjes,
    Julia Koning

  2. Ellen

    De info in dit artikel klopt over het algemeen wel. Maar behalve voor een deel in het jaar 2012 kun je prima alleen een reis naar Tibet regelen. Natuurlijk wel met de verplichte gids en chauffeur, maar zorg dan wel dat dat Tibetanen zijn. Reizen met een Tibetaanse gids en chauffeur kan heel leuk zijn en je kunt veel info van hen krijgen. Ik reis al jaren zo. Ik heb al elf reizen in Tibet gemaakt waarvan sinds 2012 zeven alleen. Ik reis de laatste jaren altijd in januari naar Tibet omdat het weer dan erg mooi zonnig is, er nauwelijks toeristen in Tibet zijn en er veel pelgrims in Lhasa zijn. Daarnaast reis ik de laatste jaren in het najaar met mijn Tibetaanse gids en chauffeur in Chinese provincies (ja, Tibetanen kunnen dus ook gewoon in China reizen). En dan reizen we vooral in Tibetaanse gebieden in Chinese provincies. Want daar zijn grote en originele Tibetaanse cultuurgebieden (Amdo en Kham) te vinden. Ook prachtig en daar gelden de strenge regels van Tibet niet. Je kunt er dus gewoon backpacken. Het enige lastige is dat de toeristische infrastructuur daar nog niet erg ontwikkeld is (bijvoorbeeld het openbaar vervoer) en ze spreken er nauwelijks Engels. Maar wel aan te bevelen!

    • Janneke

      Hai Ellen,

      Dankjewel voor je mooie toevoegingen! Al 11x naar Tibet geweest, wat ontzettend tof zeg. Ik begrijp helemaal dat je terug blijft gaan, het is zo’n speciaal land/regio. Mijn persoonlijke ervaring is dat Tibet niet makkelijk te organiseren is. Let wel, wij hebben alles zelf gedaan direct bij een locale tour operator zonder ooit eerder in Tibet te zijn geweest. We liepen tegen allerlei uitdagende regeltjes aan (zoals beschreven in het artikel). Uit je feedback proef ik dat jij dat ook wel een beetje hebt gehad. Naarmate je vaker door Tibet reist weet je ook precies waar je op moet letten, dat maakt het ook een stuk makkelijker!

      Tibetaanse tour guides en chauffeurs zullen eerder een paspoort krijgen denk ik dan ‘gewone Tibetanen’, maar dit gaat niet zo vanzelfsprekend. Op onze reis hebben we regelmatig controles gehad die niet bedoeld waren voor de toeristen maar echt ter controle van de locatie van locals.

      Bedankt voor je reactie en je toevoegingen op het artikel

  3. Ellen

    Jouw ervaringen zijn vooral gebaseerd op de situatie in 2012. Ik lees dat je in augustus 2013 in Tibet geweest bent. En je schrijft dat je toen met een groep van minimaal 5 personen moest reizen om een permit te krijgen. Ik weet niet wie je dit verteld heeft maar dat klopte niet. Ik ben in september 2013 in Tibet geweest en kon toen gewoon alleen een permit krijgen. De beperkingen vanuit 2012 waren namelijk in april 2013 al opgeheven. En sindsdien zijn er geen beperkingen van deze aard meer geweest. Behalve vanaf ergens in februari tot begin april is Tibet open voor buitenlandse toeristen en is het geen probleem om een permit te krijgen. Zolang je maar een vooraf georganiseerde reis hebt met gids en chauffeur. En dat kun je heel goed met een reisagent in Lhasa regelen. En alle reisagenten in Lhasa hebben tegenwoordig websites met daarop allerlei reis programma’s en dus is een reis echt niet moeilijk meer te regelen. Je moet je natuurlijk wel verdiepen in wat je in Tibet wilt zien. Verder kun je alles via de email regelen. Tibet blijft overigens een “gevoelige” reisbestemming en als er wat gebeurt, kunnen de regels voor het reizen in Tibet van de ene op de andere dag worden gewijzigd dan wel kan Tibet “gesloten” worden voor buitenlandse toeristen omdat er geen permits meer afgegeven worden.

    Je hebt gelijk dat Tibetanen geen paspoort kunnen krijgen. Maar die hebben ze voor China niet nodig. Dat is “eigen land” en ze hebben natuurlijk wel een Chinese ID-kaart.

  4. Ellen

    Nog een toevoeging. Echt controle van locals op locatie heb ik niet echt meegemaakt. Wel veel controles op de snelheid in het verkeer. Dat gebeurde in tot een aantal jaren geleden vooral via fysieke controleposten, waar de chauffeurs zich moesten legitimeren en dan een briefje kregen met de tijd die ze tot de volgende controlepost minimaal over het traject moesten doen. En dat werd dan weer gecontroleerd. Tegenwoordig zijn veel van dit controles al vervangen door controles middels camera’s. Ik verbaas me er de laatste jaren als ik in de wintertijd in Tibet reis er dan ook over hoe weinig controles er zijn. Wellicht dat er wel meer controles zijn in het toeristische hoogseizoen.

+ Leave a Comment